Q: ทรงมีวิธีดูแลพระองค์ทีอย่างไรบ้างเพคะ
A: เราเลี้ยงลูกแบบให้เป็นไปตามธรรมชาติ แต่ยอมรับว่าอ่านหนังสือเยอะ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับเด็กอย่าง Real Parenting ก็อ่าน และอื่นๆ ด้วย จากประสบการณ์บอกได้เลยว่า คงไม่มีใครทำถูกต้องหมดทุกอย่าง อยู่ที่ว่าเมื่อรู้แล้วต้องเปิดใจให้กว้างพอ ที่จะปรับเปลี่ยนและเรียนรู้ไปเรื่อยๆ ตอนนี้องค์ที 4 ขวบแล้ว ยังทรงคบแต่กับผู้ใหญ่หรือคุณครูเหมือนเดิม อาจเพราะท่านช่างถามแล้วเพื่อนไม่มีคำตอบให้ อีกอย่างอาจเพราะวัยของท่านยังไม่ชอบรวมกลุ่มกับเพื่อนก็เป็นได้
 
เราคิดว่าองค์ทีทรงเรียนรู้เยอะ ทั้งจากหนังสือต่างๆ และจากคำอธิบายที่แม่เล่าให้ฟัง แต่ต้องอย่าพูดซ้ำมากไม่อย่างนั้นด้วยความที่ท่านยังเด็กท่านจะทรงเบื่อแล้วไม่ทำตาม เราเป็นผู้ใหญ่ยังเบื่อคนพูดมากเลยจริงไหม ต้องพูดกันด้วยเหตุผลให้ชัดเจน หรือตกลงกันเป็นกติกา อย่างเรื่องให้เก็บรักษาของ ท่านก็ทรงทำจนติดเป็นนิสัยว่าไม่ชอบห้องรก เห็นอะไรนิดเดียวบนพื้นท่านก็ทรงหยิบขึ้นมาทิ้งในถังขยะซึ่งบางทีอยู่ไกลอีกห้องหนึ่ง

หรือเรื่องการให้ ตอนแรกเราคิดว่าท่านยังเด็ก จะพาออกงานดีไหม แต่อีกด้านหนึ่งถือเป็นการฝึกที่ดี เพราะการให้ท่านประทานของแก่ผู้อื่นก็เหมือนสอนให้รู้จักการให้ ท่านจึงไม่ทรงหวงของ นอกจากอะไรที่มีน้อยจริงๆ ก็ต้องมีเหตุผลกับท่าน อย่างครั้งหนึ่งมีข้าวตังแผ่นเล็กๆ อาจารย์หน่อยลองพระทัยทูลขอท่าน องค์ทีรับสั่งว่า" ไม่ได้ เดี๋ยวไปหยิบข้างในสิ" อาจารย์หน่อยจึงทูลว่า ถ้าไม่ได้รับประทานอาจจะป่วยและตายเหมือนหมูที่เราเคยเล่าให้ท่านฟังครั้งที่เดินเล่นด้วยกันตรงสวนสมุนไพรที่วังทวีวัฒนา ซึ่งตรงนั้นมีหลุมศพหมูที่ถูกชาวบ้านทุบตี ไม่ให้อาหารจนที่สุดก็ป่วยตายพอเล่าให้ท่านฟัง แล้วก็บอกว่าลูกต้องสงสารเมตตาสัตว์นะ ต้องให้อาหาร พออาจารย์หน่อยทูลอย่างนั้นท่านก็ประทานให้ ... อยู่กับองค์ทีสนุกค่ะมีเรื่องให้ยิ้มได้ทุกวัน

 

Q: ทรงเล่าประทานอีกสักนิดเพคะ
A: บางทีท่านทรงมุกเยอะ เช่น ถ้าพระพี่เลี้ยงต้องการให้ท่านเสวย ท่านก็อาจทรงแกล้งขอให้ทำอะไรถวายให้ทอดพระเนตร ทั้งที่ความจริงท่านเสวยง่าย เพียงแต่เปลี่ยนความชอบไปเรื่อยๆ ล่าสุดท่านโปรดสปาเกตตี ลาซานญ่า ฟักทองผัดไข่ หรือบางวันท่านทรงนึกสนุกก็ไปช่วยเขาทำในห้องเครื่อง เช่น วันหนึ่งบอกว่าอยากไปห้องเบเกอรี่ แล้วก็ไปช่วยทาหน้าขนมปัง ผลงานอาจออกมาเละๆ ไม่สวย แต่นั่นคือจินตนาการของเด็ก ก็ต้องปล่อยบ้าง องค์ทีทรงเป็นเด็กมีจินตนาการสูง เวลาท่านรับสั่งเล่าเรื่องอะไรจะมีรายละเอียดครบ อย่างถ้าทรงบรรยายถึง ในรถพระที่นั่ง ท่านไม่ทรงลืมเลยว่า มีใครนั่งตรงไหนบ้าง หลังจากไล่ชื่อครบหมดแล้ว ท่านจะบอกว่า พระองค์ทีนั่งตักทูลกระหม่อมพ่อ (แย้มสรวล)

องค์ทีทรงมีความเป็นองค์เองสูง ตอนนี้เริ่มเลือกฉลองพระองค์ ฉลองพระบาทเอง ทรงเป็นเด็กมีขั้นตอน บางทีจะหยิบอะไรให้แม่ต้องใส่พานคลานมาหาเป็นเรื่องเป็นราว แล้วโปรดที่จะใช้คำแบบผู้ใหญ่ แต่ละคำฟังแล้วทึ่ง อย่างตอนถ่ายรูปกับแพรววันนี้ ที่ท่านทรงหยิบช่อดอกไม้คลานมากราบแม่ ท่านบอกว่า "ขอให้แม่มีสุข" หรือ จู่ๆ ท่านก็เสด็จออกไปบอกว่า "ขอไปบิลด์อารมณ์ก่อน"
 

Q: สังเกตว่าทรงใช้ราชาศัพท์คล่องมากเพคะ
A: เพราะข้าราชบริพารพูดราชาศัพท์กับท่าน ส่วนพ่อแม่พูดคำธรรมดา ท่านจึงได้สองภาษา แต่บางทีด้วยความที่ท่านยังเล็กจึงสับสน ครั้งหนึ่งไปงานที่มีการเลี้ยงพระ ทรงถาม "แม่พระเสวยเสร็จหรือยัง" (ทรงพระสรวล) ตอนนี้เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างคือ ภาษาอังกฤษจากครูเริ่มมี "โอ้ มายก็อด" "ทีเชอร์คัม" ที่ใครๆพากันแปลกใจคือ ท่านรู้จักคำโบราณเยอะ เช่น โกรธร้อยปี อย่ามาดีร้อยชาติ และโปรดเพลงเก่าๆ ท่านร้องได้ตั้งแต่เพลงของ สาวสาวสาว, รักเอย, ชั่วนิจนิรันดร ล่าสุดมีหนึ่งหญิงสองชายด้วย (แย้มสรวล) แล้วยังทรงสวดมนต์ได้คล่อง คงเพราะท่านอยู่กับผู้ใหญ่เกือบตลอดเวลา

องค์ทีทรงมีความจำดีมาก ถ้าเราสอนอะไร แม่จะไม่ทำตามเดี๋ยวนั้น แต่วันต่อมาจะทรงทำเอง เช่น เราบอกว่าเวลาผ่านตระหนักของพระองค์ไหน ต้องทำความเคารพนะลูก ตอนเช้าเวลาทรงจักรยานผ่านตำหนักพระองค์ภา ท่านก็ทรงยกมือไหว้แล้วบอก "พี่ภาตื่นหรือยัง น้องมาแล้ว" พอผ่านตำหนักพระองค์หญิงสิริวัณณวรีฯ ก็ทรงสวัสดี จนถึงที่จอดเครื่องบินของทูลกระหม่อมพ่อ ท่านก็ทรงยกมือไหว้ โดยเฉพาะเวลารถพระที่นั่งผ่านถนนราชดำเนิน ผ่านพระตำหนักจิตรลดาฯ หรือบริเวณที่มีพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ องค์ทีจะทรงยกมือไหว้บอกว่า "กราบทูลกระหม่อมปู่ กราบสมเด็จย่า"


ที่มา: นิตยสารแพรว ฉบับวันที่ ๑๐ มกราคม ๒๕๕๒




 

1  2  3