ถึงวันฉายพระรูป ตอนแรกพระองค์ทียังทรงเล่นเครื่องบินอย่างติดพัน ยังไม่โปรดเปลี่ยนฉลองพระองค์ เป็นจังหวะที่พระมารดาเสด็จมา ทอดพระเนตรพอดี จึงทรงช่วยทีมงานในการเจรจาชี้แจงกับพระองค์ที
     พระมารดา:  ทำไมองค์ทียังไม่เปลี่ยนชุดล่ะค่ะลูก
     พระองค์ที:  พระองค์ทียังไม่ถ่าย
     พระมารดา:  พี่ๆเขามีหน้าที่ถ่ายรูป ถ้าวันนี้องค์ทีไม่เปลี่ยนชุด พี่ๆไม่มีรูปกลับไป ก็จะตกงาน ไม่มีเงินใช้ เวลาหิวไม่มีเงินซื้อข้าวกิน ป่วยก็ไม่มีเงินซื้อยา ต้องลำบากกันหมดเลย องค์ทีดูหน้าพี่ๆสิลูก สงสารมั้ยคะ
     พระองค์ที (ทรงอึ้งไปครู่):  สงสาร (รับสั่งแล้วทรงพระดำเนินมากอด โอ๋ปลอบช่างภาพ) แต่ไม่ถ่าย (เรียกเสียงหัวเราะจากทุกคน)
     พระมารดา:  งั้นพี่ๆ เขาคงต้องแย่กันแน่ๆ
     พระองค์ที (ทอดพระเนตรทีมงานอีกครั้ง): ไปเปลี่ยนชุดกัน

ในระหว่างการฉายพระรูปทรงเล่าและถามถึงสิ่งต่างๆรอบพระองค์ อย่างทรงพระอารมณ์ดี
     “ม้าตัวนี้ชื่ออะไร” (รับสั่งถามถึงตุ๊กตาของเล่นประยุกต์จากม้าไม้ จากร้านศิลปาชีพ ๙๐๔ ที่ทีมงานนำมาเป็นพร็อปประกอบ)
ยังไม่มีชื่อเพคะ พระองค์ทีประทานชื่อให้ว่าอะไรดีเพคะ
     บ็อก....โคลี่ (แย้มสรวลที่ทรงทำให้ทีมงานหลงทางได้ แล้วทรงฮัมเพลงหันมาบอกทีมงาน) ดั๊นท์ วอรี่ บี๊ แฮ็ปปี้

ที่มา: นิตยสารแพรว ปีที่ ๒๐ ฉบับที่ ๗๑๒ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๒

1  2  3  4  5